Grażyna Drabarek (1954 – 2020)

Grażyna Drabarek (1954 – 2020)

30 października 2020 Wyłącz przez Krzysztof Zagańczyk

Z wielkim bólem zawiadamiamy, iż we wtorek, 27 października 2020 r., odeszła od nas Grażyna Drabarek – wieloletnia sołtys, prezeska stowarzyszenia Uniwersytetu Drugiego i Trzeciego Wieku w Cegłowie, była radna Gminy Cegłów, znana i lubiana działaczka społeczna, człowiek – instytucja.

Urodzona w roku 1954, z rodzinnym Cegłowem związana od zawsze, była osobą niezwykle ciepłą, sumienną, bez reszty oddaną lokalnej społeczności, ale też charyzmatyczną i bezinteresowną. Te dwie ostatnie cechy świetnie sprawdzały się w pracy samorządowej i działalności społecznej śp. pani Grażyny, o której wszyscy dobrze wiedzieli, że nie szuka łatwego „poklasku”. Znana była bowiem ze swej rzetelności, bo zwykle mówiła wprost, co myśli. Nie cierpiała „owijać w bawełnę” ani zaklinać rzeczywistości, a obłudą – choćby i tą na pozór szlachetną, brzydziła się, tak jak każdy przyzwoity człowiek. Ta cecha narażała ją nierzadko na zarzuty o złośliwość. Jednakże z drugiej strony to samo trzeźwe, „surowe” spojrzenie na życie i świat powodowało, iż wiele osób naprawdę liczyło się z jej zdaniem. Bo w rzeczy samej, pani Grażyna miała swoje zdanie i własny, niezależny od nikogo światopogląd, jasną i klarowną wizję „tu i teraz”. Nie lubiła natomiast „gdybać” ani też zbyt daleko wybiegać myślą w przyszłość: „A cholera wie, co będzie” – mawiała nieraz z uśmiechem – dyskretnym, lekko drwiącym – tym, którego od dziś tak bardzo będzie nam brakować.

Droga Grażyno,

wraz z całą kadrą Gminnej Biblioteki Publicznej – Kulturoteki w Cegłowie, oraz stowarzyszeniem Uniwersytetu Drugiego i Trzeciego Wieku, serdecznie dziękujemy dziś Tobie przede wszystkim za to, że byłaś.
Przyjmij wyrazy uznania i wielkiej naszej wdzięczności za Twą wieloletnią pracę, zapał i optymizm, którymi zarażałaś nasz wszystkich przez to ostatnie cztery lata.
Twoje odejście kończy dziś epokę – „złoty wiek” naszego Uniwersytetu. A kiedy jutro ktoś przyjdzie i spyta, co dalej, odpowiem mu
, tak jak ty: „A cholera wie…”

Spoczywaj w pokoju, Grażynko.

Tadeusz Lempkowski